Галаус гуай....

сэтгэл ба санаа мэтийн хэзээ ханах нь үл мэдэгдэх нөхдийн шахалтаар өөртөө хиймэл "хэрэгцээ" бий болгож, түүнийгээ хангахаар шар нар бор хоногийг "тэмцэн" өнгөрөөж, олдсонгүй гэж гуниж, олзлогдсонгүй гэж туниж, тэр хавийн хүмстэй өөрийн байдлыг харьцуулан шаналах юутай бэрх.

хүний орчлонд амьд байгаадаа, хэвтэрт орохоор хууч өвчингүйдээ, хүйтэнд хөдрөх хөвөнтэй навсгар дээлтэйдээ, халуунд хөлс арчих хоёр сайртай сарвуутайдаа баярлах хэрэгтэйм. өөр юу хүсэхэв. мэндлэхэд баярласан аав, ээжтэй байсандаа, махийхад тулах үнэнч цөөн найзтайдаа, магнай хагартал баяр бэлэглэсэн сайхан хүмүүстэй учи...

Ж.Батцэцэг

Нүдээ аниад
Аниад л
Ертөнц гэдэг чимээнээс
Зууртаа тасаръя
Гэрэл харанхуйг
Үл ялгахын тулд
Гэнэ сэрэггүй амьдралыг
Түр мартахын тулд
Алган дээрээ байгаа бүгдээсээ
Агшин зуур салахын тулд
Аяа, бас үнэ цэнэтэйг нь мэдрээд
Амиа тавьж хоргодохын тулд
Нүдээ анья

Сормуусаараа нүдээ хучаад
Сох амьдралыг орхиод
Сайн муу хоёр дэнсний
Сайн нь байх гэж
Санаархах
Шунаг сэтгэлээ мартъя
Харцаа нээхээр
Халуун их дуу чимээ
Сайхан муухай
Саваагүй дурсамжууд
Таних танихгүй зүс царай
Таатай таагүй үзэгдлүүд
Холилдон
Хорвоогоор нэг холхино
Ичмээр, огт ичмээрийг
Харахыг...

Н.Оюун-Эрдэнэ

Янагийн халуунд мансууран, ялдамхан инээмсэглэн суухдаан
Ямар азаар учраа вэ гэж яавч би бодохгүй
Хатуухан дарсны баланд хоёр нүдээн сүүмийлгэчихээд
Халаасандаан гараа хийгээд, ханцуйвчнаас чинь би дугтрахгүй
Бодол болон гунихарч, борхон зүрхээнч эгшээхгүй
Болзоот амраг минь гэж би чамайг хүлээхгүй ээ

Надад итгээрэй гэж найздаан би хэлэхгүй
Нэгэн насны андуудаа гэж, наалинхайтаж би дуугарахгүй
Хамгийн нандин үгсээн харамгүй би чулуудах ч
Хариу нэхэж чамаас халуун итгэлийг хүсэхгүй
Надтай хуваалцсан зовлон бүрд нулимсаан би дуслуулах ч
Намайг мартсан жаргалыг чинь...

Хайрах жаврыг ч үл тоон
Хацраа улайлган алхмаар
Бужигнан буух цасан ширхгээр гоёод
Бүжиглэн, эргэлдэн, хөтлөлцөн гулгамаар

Шороо шуурах хаврын өдөр
Шоолон биенээ эгдүүлэн тогломоор
Үс арзайж халтар царайлсан ч
Үгсээ шивнэн хамтдаа зогсмоор

Зуны бороонд чичрээд зогсохдоо
Зузаан цув шиг биенээ халхалмаар
Тэнгэрийн эрхэс оддод шивнэн
Тэртээ ирээдүйгээ мөрөөдөн хүсмээр

Шарлан унах навчсыг гишгэлэн
Санаа алдан хамт гунигламаар
Шүүдэр унасан талын үзэсгэлэнг
Шүлэглэхийг сонсоод хажууд нь суумаар...

2009.2
...

Хайр хэмээх шилэн бөмбөлөг
Хагас нь минийх тал нь чинийх
Хамтдаа байвал хагарахгүй гялалзана
Хагацвал хайлан уусна
Өрөөсөн тал нь сэвтэхэд
Өнгө алдан гундана
Хайр гэдэг шилэн бөмбөлөг
Хагас нь минийх тал нь чинийх...

2009.2

Үргэлжлэл...
Итгэл бичлэгийг уншсан найз маань "хайргүйгээр итгэл дээр л амьдрал тогтож, итгэлцээд л амьдарч болно гэж үү" гэсэн зурвас үлдээжээ.
Би тэгж бодогдохоор биччихсэн байж магадгүй юм. Bayasum андын хэлж байснаар амьдрал үнэхээр олон зүйл дээр тогтдог байх...

Амьдрал гэж яриад байгаа маань мэдээж зүгээр нэг өдөр хоногийг өнгөрөөхийг хэлээгүй гэдгийг ойлгож байгаа байхаа. Тэгэхээр амьдрал юу, юу, юун дээр тогтож байж унахгүй, хазайхгүй тогтдог юм бол? Ер нь физикийн онолоор бол хамгийн багадаа 3 тулгууртай байхад хамгийн тогтвортой гэдэг... хэт олон болчихвол бас л нүсэр хүнд болн...

Өөр нэгэнтэй учраад мартсан нь үнэн
Өр зүрхнээсээ арчсан нь үнэн
Үгүйлж шаналахаас залхсан нь үнэн
Үлдэн сэтгэлээсээ хөөсөн нь үнэн
Гэвч,
Таарвал би чамдаа дахиад дурлана
Давтагдана бүх зүйл эхнээсээ
Далавч ургаад холын холд нисэж одно
Дарсанд согтон мансуурч солиорох л биз
Гэвч,
Харамсдаггүй би, харамсахгүй сүүлд ч
Хаягдаад үлдсэн ч, орхиод явсан ч
Хараад л үлдэнэ, мөрөөдөөд л хоцроно
Хайрандаа өлгийдөн залбираад л зогсоно
Гэвч,
Маргааш амьдралын зам дахин огтлолцвол
Магадгүй нүдэнд чинь би өөрөөр харагдвал
Зүрх сэтгэлүүд холбогдон хөтлөлцвөл
Зүлгэн дээр гэрээн бариад амьдра...

Холын холд тэнэн одох бодлоо яалтай
Хонгор түүнийг бодож болохгүй хорвоог яалтай
Хорих тусам зөрүүдлэн цовхчих зүрхээ яалтай
Хослож чадахгүй тавиландаа гомдох сэтгэлээ яалтай...

Нийлж чадаагүй нь зовлон гээд уйлаад ч яахав
Нимгэлж дундлана гээд уугаад ч яахав
Зүрх сэтгэлдээ хайрлан жаргах боломж нь байхад
Зүгээр л бодолдоо тэврээд инээмсгэлээд алхая...

Би тэрлүүлж цовдлуулсан зовлонт биш
Бие нь шархалсан өвчтөн биш
Битүү шаналж уйлагнахаа болино
Бирд сэтгэлээр шунахаа тэвчинэ...

Чишш чимээгүй...

Үгээ залгиад, нүдээ анья
Өнөөдрөөс эхлээд би зүгээр л залбирна
Өөрийнхөө шун...

Гараас минь атга би унагаахгүй
Гарч ирээд үнсээд явсан ч би уйлахгүй
Чанга зуур битгий алдаарай
Чамайг би ямар ч байсан гаргах болно

Зүгээр л би мөчир байж ч чадна
Зүүгдэж бариад гараарай
Зөрж гараад орхиод одсон ч болно
Зөөлөн гарыг чинь дурсаад ургаад л үлдэх болно

Ямартай ч хөтөл намайг
Явмаар бол хамтдаа гулгасан ч болно
Амьдрал хэмээх мөсөн талбай дээр
Аль алиныгаа түшээд эргэлдсэн ч болох...

2009.1
...

...Өөдгүй бэртэгчин сэтгэлийнхээ хүслээр
Өөрийн чинь хажууд л байгаад баймаар
Өр зүрхэнд чинь байр эзэлчихээд
Өнгөнд чинь гэрэлтэх саран баймаар...



...Улайгаад инээмсэглэхдээ ч
Уйтгарлаад бодлогошрохдоо ч
Уурлаад урвайхдаа ч
Миний зүрхэнд сийлбэр хийх
Мэс атгасан сийлбэрч бүсгүй
"Хайр" хэмээх бүтээлийг урлана
Харин тэгэхдээ инээмсэглэлээрээ
Хамгаас сайхныг сийлдэг нь болохоор
Хацар нь ягааран мишээхийг нь
Харж догдлохын тулд л би
Хажууд нь алхаж түшмээр
Хамаг байдгаараа алиалмаар...



Зөвхөн түүний л алиалагч болмоор...

Миний дотор бүгчим байна
...

...Сэтгэлд хөгжим эгшиглэж
rnСэмхэн лугшилтаар зүрх бүжнэ
rnӨөрийн эрхгүй мөрөөдөлд умбан
rnӨөр нэгний зүгт бодол тэнэнэ
rnӨнгийн гэрэл гялбан цацарч
rnӨр зүрхэнд диско болно...
rn 
rn...Дэр нь болчихмоор
rnДэрлүүлж баймаар
rnҮнэрийг нь шингээмээр
rnҮсийг нь имэрмээр
rnХацрыг нь илбэмээр
rnХамрыг нь шүргэмээр
rnХажуу талдаа зурагтай
rnХайтан ягаан дэр болчихмоор...
rn
rn ...Өнгийлөө гэрэлтэй байна
rnҮсрээд ормоор солонгорч байна
rnӨнгө нь үл мэдэгдэх түүний сэтгэл
rnҮнсгүй шатаах галтай ч юм уу
rnҮүрд хөлдөөх жавартай ч юм уу
rnӨөрийн мэдэлгүй сорогдон татагдсаар
rnӨнөөх нүх рүү уначих шиг...
rn
rn 
rn&...

Алхаж яваад мөчир олсон юм
Авч ирээд усанд хийчихсэн
Арзайж саглайгаад үндсэлчихжээ
Алаг эрээн вааранд суулгачихъя
Өмнөхөн нэгэн мөчир олсон юм
Өөрөө ч мэдэлгүй усанд хийчихжээ
Өрвийж эрвийгээд үндсэлчихсэн байна
Өнгө солонгорсон вааранд суулгаад
Өдөр бүр услаад л байвал
Үзэсгэлэнт цэцэг ургах болов уу
Өндөр том мод юм болов уу
Аль нь ч байсан ялгаагүй ээ
Адилхан л ургуулъя,.. хүчилтөрөгч......

Үнэндээ айж байна
Үүлэнд тэмүүлээд бороо болон асгарахаас нь
Үнсэлтэнд мансууран
Өөрийгөө алдаж орхихоосоо
Хаа нэг тийшээ нисэн одохоосоо
Хатуу гадаргуу дээр өндрөөс унахаасаа...
Далавч минь шархадчихаж
Дахин би нисмээргүй байна...



...Тэнд хар нүх онгойж байсан
Тэгээд юу юугүй сорон татсан
Тэвчишгүй аймшигтай татсан
Хамаг бүхнийг хамаад татсан
Хав харанхуй нүх...
Гүнд нь юу байгаа бол
Хоосон эсвэл эрдэнэс?
Хатуу эсвэл зөөлөн?
Харагдахгүй байна ёроол нь
Харамсалтай нь нэгэнт халтираад унаж явна тийш...



Цавцайтал нь цас оруулахсан
Чаргаар, явганаар туучихсан
Цан...

Нэгэн хошин яриа байдаг юм.
-Амьдрал юун дээр тогтдог вэ?

Хүмүүс хариулна:
-хайр дээр... мөнгөн дээр...  итгэл дээр... ойлголцол дээр... таашаал дээр... зорилго, хүсэл тэмүүлэл дээр... бла бла...
-Үгүй дээ дэлхий дээр тогтдог юм гэж

...Үнэхээр бие биедээ хайртай хүмүүс хамт сайхан амьдраад байдаг уу гээд бодсон чинь бас л эргэлзээтэй юм. Эсвэл тэр нь жинхэнэ хайр биш юм болов уу? Харамлана, хардана, бүүр шал дэмий зүйл дээр нэгэндээ гомдоно, тунирхана... Тэгээд байшин дээрээс үсэрчихмээр санагдана...
Үнэндээ энэ бүхэнгүйгээр хайр ч бас давсгүй хоол шиг зүйл байх биз. Давс ихдэх...

Багш та
Аргыг зааж мөрийг чиглүүлэгч од билээ
Арвин эрдмээр бороо асгаруулах үүл билээ
Амьдралд тэмүүлэн догдлон мөрөөдөх оюутан, сурагчдаа
Алсын ирээдүйд хөлөглөн хөтлөгч өглөгч билээ

Багш та
Эрдмийн цацрагаар гэрэлтэх наран билээ
Эрлийн замыг дөтлөгч газарч билээ
Энгүй уудмыг нээгч хаалгач билээ
Ээж, ааваас дутуугүй ачтан билээ

Багш та
Оньсыг нээгч түлхүүрийг атгасан шидтэн билээ
Олон хүнийг диваажинд хөтлөгч бурхан билээ
Оюутан сурагчдаа хайраараа энхрийлэх ээж, аав билээ
Оргилох хүслийг дэвжээн асаагч салхи билээ

Багш та
Улс орны хөгжлийг атгагч хэргэмтэн билээ
Угтан тосох ирээдүйг зура...

Магад энэ бүхэн зүүд ч юм билүү
Маргааш өглөө сэрэх ч юм билүү
Өгүүлж буй үгс худлаа ч юм билүү
Өөрөө би энд ч байхгүй ч юм билүү

Чи мэдэрч чадахгүй ч зүрхнийхээ гүнд
Чимээгүй л тэврээд зогсоё...

Шаагих бороон дусал бүр гуниг шивнэнэ
Чамайг үгүйлэн шаналах харанхуй өдрүүд
Үзэг цаасаар өөрийгөө багахан тайтгаруулж
Өнчирч үлдсэн мэт үгүйлэн санахдаа
Хөнжилдөө хөрвөөж үүр цайлгах шөнүүдийг
Хөөж энэ шүлэгтэй хамт хийсгэж орхихсон...

Дэлгэж тавьсан блогийнхоо хуудсаар
Дэвэрч будилах сэтгэлийнхээ учгийг би нээе
Дээврээс нисэх тагтаанд захиа дайдгийн адилаар
Бичлэгээрээ би чамдаа зүрхний үгсээ илгээе
Шууданч цагаан тагтаанд захидал дайдгийн адил
Шулуун яруу үгсээ чи минь ч бас илгээгээч
Шивнэх блогийн минь хуудсаар дамжуулж
Сэтгэгдэл, коментоор сэтгэлээ нээгээрэй......

Хэрвээ тэр чихэр бол би хэл байх
Хэрвээ тэр нуур бол би хун байх
Хэрвээ тэр цэцэг бол би зөгий байх
Хэрвээ тэр гэрэл бол би дэнгийн эрвээхэй байх
Хэрвээ тэр миний гүнж бол би тэрнийx л байж таараа :D

Нулимс дуслуулж уйлахгүйээ би, охин биш ямар
Нууж өрөвдөх хэрэггүй дээ чи бурхан биш ямар
Зүрхэнд чинь торох зүйл үгүй юм бол
Зүгээр л намайг орхиод яв даа
Бороо асгаруулан хайлахгүйээ би ямар тэнгэр биш
Бодож аргадах хэрэггүй дээ чи ямар ээж минь биш
Сэтгэлд чинь торох зүйл үгүй юм бол
Сэмхэн алхаад холдоод яв даа чи минь
Цурхирч гиншиж уйлахгүйээ би ямар хүүхэд биш
Цуг байж аргадах гээд яахав дээ чи ямар эгч минь биш
Торж холгох зүйл үнэхээр үгүй юм бол
Тоглож жүжиглэх хэрэггүй дээ яв даа чи минь...
Бороо шаагиж цонх тогшино
Бодол зүрхэнд ч бороо шиврэнэ
Нар гарч цэлмэж л таара...