Галаус гуай....

Хамтдаа хэвтээд оддыг тоолмоор
Харвасан нэгэнд нь хүслээ шивнэмээр
Гараасаа барилцаад мөсөн дээр гулгамаар
Гайхуулж онгирон чангаар инээмээр
Сайн тэврүүлээд ардаа суулгаад
Салхи татуулан байктай хурдалмаар...
Дэр бүтээх үсийг тань илбэмээр
Дэрлүүлж гараараа тэврэн нойрсуулмаар
Сугадан хөтлөлцөн гудамжаар зугаалмаар
Сууж цэцэрлэгт чамтайгаа үлдмээр
Сэрүүн үдэш янаглан суугаад
Сэтгэлийн үгсээ зүрхнээсээ хэлмээр
Ирээдүйн мөрөөдлөө хамтдаа ярьмаар
Ижилдэн дасаад хун шувууд шиг болмоор......

Хээрийн ягаан цэцэгсийг хөл доод чинь дэлгэж
Хэнэггүйхэн энэ насныхаа минут бүрийг алдалгүй
Дурлам сайхан бүхнийг сэтгэл зүрхэндээ хадгалаж
Дураар нэгэн амьдралын нас бүрийг хуваалцаж

Дэлбээ ягаан уруулын эс бүрийг мэдэрч
Дэндүү дулаахан харцны тусгал бүхэнд өртөж
Дэвэргэн энэ насныхаа цаг бүрийг хамт байж
Дэргэд чинь үргэлж хамтдаа баймаар байна

Алаг хээнцэр цэцэгсийг өлмий доор чинь дэвсэж
Аанай энэ амьдралынхаа мөч бүрийг зориулж
Торгон зөөлөн арьсны эс бүрийг үнсэж
Тоотой хэдэн насныхаа мөч бүхэнд хамт баймаар

Давхраатай алаг нүдний тальмаа бүхэнд согтож
Даруухан нэгэн а...

Энгүйхэн яриа нь чихэнд минь эгшиглэж би инээмсгэлдэг
Эрхлэх дүрийг нь нүдэндээ төсөөлөн баясал төрдөг
Хөдөлгөөн бүр нь санаанд ирж тайтгаруулдаг
Хөхрөн инээх нь зүрхэнд дуулдахад яаран тэмүүлдэг...

Зүрхийг минь чи дэлгээд хардаг ч болоосой
Зүү орох зайгүй нэг л нэр бичээстэй бий
Сэтгэлийг минь чи тольдоод хардаг ч болоосой
Сэвгүй тунгалаг нэг л хүний хөрөг тэнд тодхон бий...

Ухаан бодол төвлөрөхгүй юм
Урсах цаг хугацаа удаад ч байх шиг
Нэг л адгаж яараад байх юм
Нэхэх цаг хугацаа дэндүү хурдан ч юм шиг...
...

Дурлал хэмээх цахилгаан станц
Дулаахан энэ илчинд дэлхий ертөнц бүлээсч байгаа
Дурлал гэдэг энергийн эх үүсвэрийг Эйнштейн нээгээгүй
Дуу аялсан Ромео ч бодож олоогүй
Дулааны нэг ч инженер санал болгоогүй
Дурлалд шатаж үзэхдээ би харин нээчих шиг боллоо :D
Дуу шиг уншигдах мэйл бүхнээс илч ялгарахад
Дуулдаг шүлэглэдэг би бол цахилгаан станц
Хүчтэй татагдан соронзон оронд орсон байсан
Хүрэх төдийд цахилгаанд цохиулсан тэгэхэд бас
Салж чадахгүй наалдаж орхисон зүрх
Салгаж хэзээ ч чадахгүй байх тэр чигтээ
Дэндүү хүчтэй цахилгааны эх үүсгэвэр
Дэлхийн номер нэг чи минь миний бас цахилга...

Сэтгэлийн бяцхан шувуухай чиний зүгт нисч
Сэрүүн байх мөч бүхэндээ чамайгаа санаж
Шөнийн зүүдэнд цэцэгс бүхэн чамайг минь дүрслэж
Секунд тоолон хүлээх мөч бүрийн төлөө
Сэмхэн чамайгаа мөрөөдөн инээмсгэлэх агшин бүхэн
Сэтгэж төсөөлж байгаагүй амттайхан амьдралын минь энэ л өдрүүд...

Ялдамхан инээмсгэлэлд согтоод
Янзтайхан талимаарах харцанд уусааад
Ялгуун бүхнийг чинь бишрээд
Яваад ирэх уулзалт бүртээ
Яг дэргэд чинь байхдаа
Ямар их хүсдгээ шивнээд
Ягаахан уруулыг нь үнсэнэ дээ
Янаглан хүзүүг нь үнсэнэ дээ
Хайрлан хацрыг нь үнсэнэ дээ
Харамлан нүдийг нь үнсэнэ дээ
Дурлан хамрыг нь үнсэнэ дээ
Дуулан чихийг нь үнсэнэ дээ
Хөөрхөнийгөө......

Зүрхийг нь минь хааш нь хийчихвээ
Зүгээр нэг базаж аваад
Зөндөө гүнзгий нүх рүү шидчихвүү
Зүрхийг минь чи яачихваа
Зүүдэл даавуутай андуураад
Зүүгээр хатгаад хаячихвуу
Зүрхийг минь чи хааш нь хийчихвээ

Улсын хөрөнгөөр эрдэм сурчихаад Алсыг зориод алга болчихдог хэсvvлч монгол
Удаж удаж нэг ирэхээрээ Ардчилал яриад бужигнуулж гардаг хэрvvлч монгол
Удмын дайчин омог нь хөдлөхөөр Уураа барихгvй дэлсэж орхидог хэдрvv монгол
Уралцах дайсан vгvй болохоор Ураг нэгтнээ хөнөөж орхидог хэцvv монгол
Сайд цэрэг хэнийг ч гэсэн Сайдуулж муудуулж гvтгэж болдог чөлөөтэй монгол
Сайтар зохиол нь хол яваагvй Сарьдаг Алтайгаа нөмөрлөж зогсдог чөдөртэй монгол
Сайн морь гавьяатай хvмvvсийг Санаандгvй vхэл отож байдаг чөтгөртэй монгол
Савдаг лус нь хилэгнэж гvйцээд Сав л хийвэл ган зуд болдог дошгин монгол
...

Ёохор хатирах өлмий зүрхэн дээр минь нижгэнэвч
Ёо! гэж үзээгүй эр хүний зүрхсэн
Ёроол үгүй хагацал дээр түлхэн түлхэн бөхийлгөвч
Байя! гэж хэлээгүй эл дол сэтгэлсэн

Усан тэлмэн харцны чинь пулемёт адил шүршилтэнд
Урьдын шархтай зүрх минь тэсээ гэж үү шүтээн минь!
Уруул амны чинь интоорт, шүлс залгин хорхойсовч
Учир зовлон тоочиж чөлөө гуйдаг юм билүү дээ…

Хонгорхон сэтгэл хичнээн зөөлөн байваас
Хорвоогийн тоглоом төчнөөн хатуу байдгийг
Үзсэн цэцэн үзээгүй тэнэг хоёрын
Үүрэх зовлон дүндээ дүн ч юм уу даа

Учрыг мэдсэн хүн өөрийгөө захирах гэж
Уураг та...

Тэнгэрт гялтганах од мичид
rnТэврэн чамайг минь бүүвэйлэг
rnӨрлөг сарны гэгээн туяанд өлгийдүүлж
rnҮнэгчлэн мишээгээд тавтай нойрсоорой

rn
rn 

Арван намраар чуулалдан

Хонхон дуугаа цангинуулсан

Арван хавраар дуулалдан

Холын мөрөөдөлд хөтлөгдсөн дөө

Ариухан насаа дуулъя даа

Алтанхан үеээ дурсан санъяа

Дэлхий багтсан дэвтэртээ

Дурсамж бичээд уйлсан даа

Дэндүү дотнын үерхлээрээ

Үдэлтийн бүжгэндээ уярсан даа

Цайлган насаа дуулъя даа

Цоглогхон үеээ дурсан санъяа

Одсон жилүүдийн цувааг

Нартай наадан өнгөрүүлсэн

Орой болтол тоглохдоо

Найзынхаа сэтгэлд хоргодсон доо

Балчирхан насаа дуулъя даа

Баяртай үеээ дурсан санъяа

Багшаа тойрон суухдаа

Ангийн чамайгаа онцолсондоо

Бадран баясан өсөхдөө

Сургууль танийгаа хүндэлсэн дэ...

Мөнгөн хонхны хөнгөн жингэнээ

Шувуудын дуутай ижилдэн сонсогдсон

Мөрөөдөл хүслийн гэгээн харгуй

Орчлонгийн тунгалаг алсад зурайсан

            Сурагч насны ариухан хавраа

            Солонго шиг насны уяхан хавраа

            Сувдан нулимстай сургуулийн хавраа

            Хайрын хавраа сургуулийн хавраа

Цээжинд багтамгүй хайрын үгээ

Дурсамжийн дэвтэртээ нандигнан үлдээсэн

Цэнхэр салхитай намуухан үдшээр

Үерхлийн сайхныг дурсан суусан

            Сурагч насны ариухан хавраа

            Солонго шиг насны уяхан хавраа

            Сувдан нулимстай сургуулийн хавраа

            Хайры...

Үүрдийн ханиа хайх ч завгүй
rnӨдөр шөнөгүй ажилдаа гүйнэ
rnӨглөөнөөс аваад орой болтол
rnӨнөөх л өрөөндөө цаастай зууралдана

rnrn

Өдөр хоног өнгөрөн урссаар
rnӨтөл нас руу залгах вий дээ
rnҮр ачаа үзэж чадалгүй
rnӨөд тэнгэрт халичих вий дээ

rn

Бар би хэсдэггүй

Балиар юманд дургүй ч

Хааяа нэг та нарыг

Хашраахаа бас мэдьеэ

Хар луу ороод түүнийг дагуулъя

Хамелеон ороод нэгийг сонгоё

Хармаанд хэдэн юм байнаа

Харихгүй шүү өнөөдөр

Ууж идлээ уналаа бослоо

Ухаан орлоо усанд орлоо

Одоо яах вэ, больёо

Орчлон хорвоо нүдний өмнүүр

Хамаг амьдрал урсаад өнгөрөв

Хажуу хашааны Ханд гуайг харав

Залуудаа бужигнуулдаг байсын гэнэлээ

Залуучуудыг хуулируулдаг явсын гэнэлээ

Өнгө мөнгөнд хуурагдаад алдсанаа

Өчигдөр надад хуучилсан санагдана

Бүдэг бадаг ухаанд үлдэж

Бүүр түүрхэнд санаанд орно

Бөөнд залууд цувруулж орхижээ

Бөгсөн бие н...

Царайлаг тэр бүсгүйд

Салж чадахгүй татагдан

Чамайгаа гэсэн сэтгэлээ

Мартсаныг минь уучлаарай

Будмал тэр хүүхэнд

Буцаж чадалгүй дурлан

Бурханы бэлгэлсэн хайраа

Сэвтээснийг минь тэвчээрэй

Өнгөлөг нэгэн бүсгүйд

Үг сөггүй хоргодож

Өөгүй сайхан чамайгаа

Орхисныг минь мартаарай

Багын танил тэрэнд

Балайрч унатлаа татагдаад

Бахдам сайхан чамайгаа

Гомдоосон бол уучлаарай...

Аюултай террор хүүхэнтэй

Амрагийн холбоо тасаллаа

Авгайгийн суусан лимузэнг

Ака-гаар шүршинэ гэж санасангүй

            Шинэхэн авсан бенцэнд

            С4 тавьчихна гэж бодсонгүй

Дэндүү террор бүсгүйгээс

Дөнгөж саллаа гэтэл

Туфлын хурц өсгийгөөр

Түүнийг минь өшиглөхийг тооцсонгүй

            Түрүүхэн авсан жийпийг

            Т6-аар дэлбэлэхийг төсөөлсөнгүй

Будмал нууц амрагаасаа

Бултчихлаа гэж санатал

Бух улаан бенцийг

Будаа болгочихыг мэдсэнгүй

            Буудал бар караокэг минь

            Бусинуулчихна гэж ухаарсангүй...

Мөнх цаст Алтайн оргилыг хараагүй ч

Мөрөөдөн төсөөлж биширч явдаг

Мөлхөж унаж хөлд орохдоо

Мөсөн оргилоос үлээгдэж ирсэн

Сэвшээ салхинд түшүүлэн тэнцэж

Сэргэлэн цовоо өсөж торнисон

Цог хийморио дэвжээн хөгжсөн

Цогт хөх чонын удам билээ

Торгон долгионд илбүүлж сэлээгүй ч

Толин мандалыг нь нүдээр үзээгүй ч

Далай ээж нуурандаа залбирдаг

Тайгын үзэсгэлэнт марал бугын үр юм билээ...

Учрах эсэхээ мэдэхгүй ч

Улам санаж мартахгүй

Уулзах эсэх нь эргэлзээтэй ч

Урьдаас тосон хүлээдэг

Хайр гэдэг тэнэг гэлээ ч хүчтэй юмаа

Харгис бурхны нэгэн тоглоом юмаа

Тэвчиж хүлээж үнэнч баймааж

Тэр л хайр шалгарч тодрон

Тэнгэрийн доор жаргалыг олох буй заа

...Тухлан суугаад шимэхэд пиво гээч нь амттай

Тун чиг нууцхан ширтэхэд чиний царай үзэсгэлэнтэй

Харах төдийд сэтгэл гийх нь чиний л дүр

Хаашаа ч гарцгүй салан одох нь бидний л амьдрал

Гэрэл цацрах чинийхээ царайг нууцхан харахдаа

Гэгэлзэх сэтгэл дээр пивоны хөөрөл нэмэгдэн оволзоход

Гиюүрч гөлрөн санаа алдсанаа нууж чадаагүй

Гэрэлт гэгдэх орчлонгийн харанхуй нэгэн сүүдэр

Гэмгүйхэн явсан зүрхэн дээр өндөг адил дайрсансан

Гэнэн явахдаа хайртай байсан чи ойлгоогүй

Гэндэхээ больсон хайртай хэвээр ч би хэлэхгүй

Өнгөрснийг засахад сэлбэг материал хүрэхгүй

Өнөөдөр байгааг буцааж цагийг ухрааж чадахгүй

Үүрд баярта...

Тормогор хархан мэлмийн тань
rnТогтуун харцанд ховсдуулаад
rnТоргон дээлтэй ламаар хувь заяагаа мэргэлүүлж
rnТоглож орхисон дөрвөн бэрхэнд ч итгэж явсан
rnТомоогүй насны бүтэлгүйхэн дурлал чамтай
rnТотго өндөр энэхэн амьдралдаа
rnТооно түшилцэн жаргахыг хүссэнсэн...

rn